thailand

ผมสละสิทธิทางการเมืองของพลเมืองไทยมาหลายปีแล้ว แต่ก็ยังเคารพและใช้สิทธิอื่นๆตามกฎหมายเท่าที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิตที่นี่ เลยไม่เคยลงชื่อเรียกร้องทางการเมืองอะไรกับใคร (จงใจเป็นผู้เสียสิทธิ ตาม พรบ.ประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยการเลือกตั้งฯ และจะไม่ไปเลือกตั้งจนกว่ารัฐธรรมนูญจะระบุว่ามันเป็น "สิทธิ" แทนที่จะกำหนดให้เป็น "หน้าที่") แต่ไม่ได้หมายความว่าผมจะไม่คิดอะไรเกี่ยวกับสังคมที่ตัวเองอาศัยอยู่ แค่ปฎิเสธเครื่องมือทางการเมืองส่วนใหญ่ของรัฐไทย (ไม่ได้มีอุดมการณ์อะไร เป็นแค่ความพอใจและอคติส่วนตัว)

My king is american-born so he has american citizenship and freedom of speech? Ironically, unlike me and you and may be the rest of the world, he and his family can not be criticized anywhere, huh?

Could I say that I love him as a grandfather not God(father)? I have no reason to hate him, thank God I'm atheist! A far as I know, there's no law against saying thing that way, right? He is surely human like us unless you believe that Thailand is another special planet existing in the world, hopefully not.

Monarchism is just "man-made" political mechanism. Nothing in the world can not be criticized and critical thinking is no way like (that easy) insulting.

Respectful but never fearful. เคารพแต่อย่าหวั่นกลัว

แค่สงสัยว่า นอกจากสรรเสริญกษัตริย์กับหลงตัวเองแล้ว คนไทยมีความทะเยอทะยานแห่งชาติร่วมกันรึเปล่า? ทะเยอทะยานแบบญี่ปุ่นสมัยปฏิวัติเมจิ เกาหลียุคส่งออกวัฒนธรรม จีนยุคสังคมนิยมตลาดเสรีข้ามโลก ประมาณนั้น

คุณนึกออกไหมว่าอยากให้เมืองไทยก้าวไปอยู่จุดไหนอีกสิบ ยี่สิบ ห้าสิบ หรือร้อยปีข้างหน้า?

ผมคิดเผื่อคนรุ่นต่อไปไม่ออก แค่จินตนาการยังยากเลย หรือหลังผลัดแผ่นดินค่อยว่ากัน? แล้วตอนนั้นจะยังมีสิ่งที่เรียกว่า "ประเทศไทย" รึเปล่า?

ต่างขั้วช่วงเปลี่ยนผ่านเป็นเรื่องปกติ มั้ง? อย่างน้อยคุณก็ได้บอกว่าตัวเองอยากเดินไปทางไหน (แต่บางคนกลับกลัวที่จะได้ยินเสียงของคนอื่นพูดสิ่งที่แตกต่าง)

แต่ถ้ายังอยากเดินไปด้วยกันก็ควรตกลงกันให้ได้ก่อนว่า เราจะเดินไปทางไหนกัน?