ผมขออนุญาตเหมารวมว่า มนุษย์แทบทุกคนมีนิสัย ชอบค้นหา และ ชอบสะสม (อันที่จริง ผมอยากจะเหมามากกว่านั้นอีก เพราะรู้สึกว่า มันเป็นสันดานของสิ่งมีชีวิตทุกชนิดเลยด้วยซ้ำ)

ทำไมเราจึงอ่านหนังสือ(หรืออย่างอื่นที่อ่านได้)? ก็เพื่อ ค้นหา สิ่งที่เรายังไม่รู้จริงไหม หรือบางทีรู้อยู่แล้ว แต่อยากจะยืนยันกับตัวเอง​(และคนอื่น) ว่าเรารู้จริง

โลกเปิดกว้างแล้ว... แต่ใจคุณเปิดหรือยัง?

ถ้าอินเตอร์เน็ตทำให้เราได้รู้จักผู้คนและวัฒนธรรมที่หลากหลายจากทั่วโลก คำว่า โลกเปิด จึงไม่น่าจะเกินจริงนัก เพราะแม้พรมแดนระหว่างประเทศจะยังมีอยู่ แต่พรมแดนทางวัฒนธรรมกลับพร่าเลือนไปเยอะ ทุกคนสามารถหาความรู้จากสังคมอื่นหรือวัฒนธรรมอื่นได้ โดยไม่ต้องก้าวขาออกจากบ้าน เราสามารถค้นหาคำตอบที่คนใกล้ตัวหรือคนในสังคมเราไม่อาจจะตอบเราได้ โดยอาศัยอินเตอร์เน็ต

สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ผมไปออกค่ายแทบจะทุกเทอม

ส่วนมากจะเป็นค่ายพัฒนาหรือไปสร้างโครงงานอะไรซักอย่างที่(เราคิดกันว่าน่าจะ)เป็นประโยชน์ต่อชาวบ้านในชนบท แต่หลังจากกลับมาจากค่ายแรก ผมกลับคิดว่า สิ่งที่พวกเราไปสร้างให้ชาวบ้านนั้น เป็นแค่ส่วนหนึ่งของกระบวนการเรียนรู้ของนักศึกษา เพื่อให้ได้สัมผัสกับวิถีชีวิตของคนชนบท ส่วนชาวบ้านเอง ผมคิดว่าเค้าไม่ได้คาดหวังอะไรจากพวกเรามากไปกว่า การที่ยังมีคนกลุ่มหนึ่งให้ความสนใจและพยายามจะเรียนรู้จากพวกเค้า อันนี้ผมคิดเอาเองนะครับ ก็มีเพื่อนๆหลายคนรู้สึกแบบนี้เหมือนกัน