เรากำลังอยู่ตรงไหน?

สำหรับผม cyberspace เป็น โลกที่ค่อนข้างเปลี่ยวเหงา แม้จะมีเว็บไซต์เป็นพันล้านเว็บ คนทำเว็บเป็นร้อยล้านคน แต่ผมก็ไม่ได้ไปสุงสิงกับใครหรือเว็บไซต์ใดเป็นพิเศษ ว่าไปแล้ว ก็เป็นพฤติกรรมเดียวกับที่ผมใช้ชีวิตในโลกทางกายภาพนั่นแหละ ไม่ค่อยอยากรู้จักใคร... ด้วยเหตุนี้ จึงไม่มีใครรู้จักผมเช่นกัน

มีวิธีการมากมายที่จะทำให้คนอื่นรู้จักเรา และเราไปรู้จักคนอื่น แต่ผมขี้เกียจเกินไป หรือไม่ก็อยากเป็นฤษีจำศีลอยู่ในถ้ำเงียบๆ (แต่เสือกอยากทำเว็บไซต์ไว้ออนไลน์ตั้งหลายที่) มันขัดๆกันชอบกล ระหว่างความต้องการกับพฤติกรรม นั่นอาจจะเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมไม่รู้ว่า ตอนนี้ตัวเองอยู่ตรงไหนของโลกทั้งสองใบ

มนุษย์คงต้องการสถานที่ซักแห่งไว้พักพิงให้อุ่นใจ ทั้งที่พักทางกาย จิตวิญญาณ และอารมณ์ พวกเราก็เลยต้อง มีบ้าน มีคนรัก เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่า ตูก็มีที่ให้กลับไป (นะโว้ย!) จะเหนื่อยหน่ายกับที่อื่นขนาดไหน ถ้ามีที่ที่อยู่แล้วสบายใจ เราก็จะกลับไปที่นั่น (แต่หลายๆคนก็ต้องจำใจกลับไปที่ที่อยู่แล้วไม่สบายใจ เพราะบางบ้านก็ไม่ต่างจาก นรก)

ตอนนี้ผมมีบ้านที่อยู่แล้วสบายใจ แต่ผมก็ยังต้องการสถานที่อีกซักแห่งที่ผมสร้างมันขึ้นมาเอง และผมได้ชื่อว่าเป็น เจ้าของบ้าน...