ความจริงที่เป็นจริงได้เฉพาะในโลกของมัน

ในทางปฏิบัติ เกาหลีเหนือปกครองโดยระบอบสมบูรณาญาสิทธิทรราชย์ (Absolute Tyranny) ในทางทฤษฎีรัฐศาสตร์ เกาหลีเหนือเป็นรัฐเผด็จการอำนาจเบ็ดเสร็จ (Totalitarian State) ประชาชนเกาหลีเหนือเพียงแต่เรียกผู้นำของพวกเขาว่า "สหาย (Comrade)" ได้แบบไม่ขัดเขิน ไม่มีใครเรียกตระกูลคิมว่าราชวงศ์คิม และประชาชนไม่ต้องหมอบคลานเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้นำ เท่านี้เองที่ฟังดูเป็นคอมมิวนิสต์หรือสังคมนิยม เพราะประชาชนแขวนชีวิตไว้กับผู้นำที่สืบทอดอำนาจทางสายเลือดมันจึงคล้ายสมบูรณาญาสิทธิราชย์ (Absolute Monarchy) ท่านผู้นำคือโลกทั้งใบของพวกเขา ท่านผู้นำคือความจริงสูงสุดที่ประชาชนไม่ต้องตั้งคำถาม มันจึงเป็นรัฐเผด็จการอำนาจเบ็ดเสร็จ ความจริงของพวกเขาก็จริงเฉพาะในโลกใบนั้น (มันไม่ตลกตรงที่ความจริงของคนไทยก็อาจจะจริงเฉพาะในโลกของคนไทยเช่นกัน)

ความจริงบางส่วนซึ่งอาจเป็นจริงได้เฉพาะในเกาหลีเหนือ (หรือมีที่อื่น?)

• เกาหลีเหนือมีมหกรรมเฉลิมฉลองที่ยิ่งใหญ่กว่าโอลิมปิค เพราะเป็นการแสดงต่อหน้าท่านผู้นำ
• ท่านผู้นำเล่นกอล์ฟไม่กี่ครั้ง แต่ทำสกอร์ได้ยิ่งกว่าสถิติโลก พาร์ 72 ตีแค่ 34 เก็บ holes-in-one ไป 5 หลุม
• ท่านผู้นำรอบรู้และใส่ใจภาระกิจทุกด้านในการพัฒนาประเทศ
• ท่านผู้นำเป็นที่รักของทุกคนอย่างหาที่เปรียบมิได้

ไม่ได้หมายความว่ามันเป็นเรื่องโกหก แต่ถ้าคิดว่าความจริงเหล่านี้ฟังดูตลกก็คงเหมือนปลาไม่รู้ว่าตัวเองว่ายอยู่ในน้ำ หรือนกไม่รู้ว่าตัวเองบินในอากาศ ความจริงคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นและถักทอเป็นผืนความจริงในสังคม ด้วยอำนาจ ความรู้ การศึกษา ประเพณี พิธีการ แบบแผนปฏิบัติ ข้อมูลข่าวสาร ป้ายโฆษณา อนุสาวรีย์ คำสรรเสริญ คำประณาม ฯลฯ (ไม่อยากเรียกว่าเป็นวาทกรรมเพราะฟังดูน่าเกรงขามและเชย) มันเป็นกระบวนการที่เกิดขึ้นซ้ำๆ สม่ำเสมอจนเรายอมรับว่ามันเป็นเรื่องปกติในชีวิตประจำวัน "เป็นสิ่งสากล" แต่เมื่อไรที่มันไม่เหมือนกับความจริงในสังคมอื่นๆมันก็ฟังดูตลกมากกว่าจะเป็นสิ่งสากล

ปล. เคยเขียนเกี่ยวกับหนังสารคดีเรื่อง A State of Mind ไว้นานแล้ว ไม่รู้ทำไมมีข่าวเกาหลีเหนือทีไรนึกถึงอะไรๆในเมืองไทยทุกที