ไทยทานิค (Thaitanic)

เรื่องที่น่าเศร้าและน่าเป็นห่วงที่สุดของคนไทยตอนนี้คือ เราไม่มีสิทธิพูดถึงอนาคตของตัวเอง เราทุกคนรู้ในใจว่าอีกไม่นานเมืองไทยก็ต้องผลัดแผ่นดินหรือเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ แต่เมื่อไหร่ที่เราพูดถึงการเปลี่ยนแปลง ก็มีคนบางกลุ่มที่ยังเฟ้อฝันกับอดีตคอยจ้องจะลากเราเข้าคุกอยู่นั่นแหละ อาศัยการตีความแบบครอบจักรวาลจาก ม.112 (ยุคนี้ต้อง + พรบ.คอมพิวเตอร์เข้าไปด้วย ดูเหมือนรมต. ICT คนใหม่ก็ไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นเลยนะ) ทั้งๆที่อนาคตของคนไทยทั้งประเทศสำคัญกว่ากลุ่มผลประโยชน์ชนชั้นนำอย่างราชวงศ์ อำมาตย์ กองทัพ หรือทักษิณ แต่เราถูกทำให้เงียบเหมือนรอให้คนพวกนั้นต่อรองอำนาจหลังการเปลี่ยนแปลงให้ลงตัวซะก่อน (เดานะ)

เราควรมีสิทธิพูดถึงตัวแสดงทางการเมืองทุกตัวแบบตรงไปตรงมา ไม่ใช่เพื่อดูหมิ่นเหยียดหยาม แต่เพื่อแลกเปลี่ยนความคิดเห็น แล้วใช้เหตุผลของเราเองวิเคราะห์และเลือกเส้นทางเดินที่เราคิดว่าดีที่สุด ไม่ว่าใครจะคิดถูกหรือผิด มันก็ต้องถกกันเพื่อชีวิตของพวกเราเอง ไม่ใช่เอาแต่ยุให้คนเกลียดความคิดเห็นที่แตกต่างเพื่ออำพรางเรื่องที่สำคัญกว่า (ถ้าเรายังอยากอยู่ร่วมประเทศเดียวกันนะ) แต่เราเป็นนักหลอกตัวเองเรื่อยมา

ฝรั่งบางคนพูดได้น่าสนใจว่า คนไทยตอนนี้เหมือนกำลังอยู่ในเรือไททานิค เราพูดถึงได้แค่ท้องฟ้ากับมหาสมุทรที่สวยงาม แต่ไม่มีสิทธิเอ่ยถึงเรือที่กำลังจะล่มและชะตากรรมของตัวเอง แม้คุณอยากจะหาเสื้อชูชีพมาใส่ก่อนจมน้ำก็ยังมีคนคอยดึงขาคุณเอาไว้ เพื่อรอเวลาตายด้วยกัน!

"ถ้านายใส่เสื้อชูชีพ แปลว่านายดูหมิ่นความศักดิ์สิทธิ์ของพ่อเรา พ่อเราเป็นเทวดานะ เดี๋ยวพ่อก็มาช่วยยกเรือขึ้นฝั่งให้เราเอง"

ไทยทานิค สะกดไม่ผิดและไม่ตลก!